Blog

| Pauline Siebers

De droom over een walvis en de vele perspectieven van een crisis

Ik sta op het strand. Ik weet niet precies waarom, ik weet wel dat ik er ben met een bedoeling. De lucht is donkerblauw en bewolkt. Het voelt niet warm aan, maar ik heb het niet koud.

 

Ik kijk naar de golven die op het strand aanspoelen. Ik kijk iets verder de zee in en nog voor ik de gedaante heb kunnen benoemen, zit ik er bovenop. Of lig meer. Met een been aan iedere kant en geen idee hoe en of ik mij vast kan houden.

 

De gedaante is een grote walvis.

 

Nu gaat het nog sneller want mijn vriend, de walvis, zwemt meteen ver de zee in. We duiken de diepte in. Ik geloof dat ik nog net een hap adem heb genomen, maar ik besef dat ik het daar toch niet mee ga redden.

 

Dieper. Nog dieper. Sneller. Nog sneller.

 

De zee is de oceaan en we zwemmen er ergens middenin. Alles is blauw en groenig om mij heen. We zijn te ver, mijn lichaam kan dit niet aan. Ik stik…

 

Ik adem niet, maar ik leef wel. Jemig, wat een snelheid, kan dit niet langzamer? Ik minder vaart.

 

Ik ben de walvis.

 

Woah. Ik bén de walvis! Ik ben gigántisch! Check dit mega-lijf en die kracht en die souplesse!

 

Ik draai eens om mijn as en voel gelijk hoeveel water ik daarmee doe bewegen. De beweging van het water reflecteert mijn enorme massa. Aan wal ben ik een tientonner maar hier word ik met gemak gedragen. De vreugde van deze nieuwe waarneming giert door mijn lichaam en ik maak vaart. Ik zwem de diepte in, duw dan mijn kop omhoog en zwem zo hard als ik kan richting het wateroppervlak. Eenmaal boven het water uitstekend, voel ik de zwaartekracht aan mijn gewicht trekken en laat ik mij met een klap vallen. Dat kan vast beter. Ik zet mijn staartvin met grote bewegingen aan en ‘spring’ zo recht mogelijk de lucht in. Een groter deel van mijn huid staat nu bloot aan de lucht, ik voel het verschil, en ik laat mijzelf met meer controle vallen.

 

Dit is fantastisch! Dit is het mooiste wat ik ooit beleefd heb!

 

Ik word wakker, spiek door mijn halfgeopende ogen en ben even beduusd dat ik in een droog bed lig. Wanneer ik mijn ogen sluit, voel ik me nog steeds die walvis. Dit was één van de meest ECHT aanvoelende dromen die ik tot nu toe gehad heb.

 

Dat was tien jaar geleden.

 

Gedurende de afgelopen tien jaar heb ik eens in de zoveel tijd contact gemaakt met die droom. Vaak op momenten dat ik het Leven als ‘zwaar’ ervoer en wanneer ik een gebrek aan inspiratie (lees: in-SPIRIT-ie, ofwel het gevoel in contact te zijn met Spirit) constateerde. Zoveel impact heeft die op mij droom gehad, dat ik er niet alleen in tijden van crisis op terug kwam, maar dat de droom zelf ook als ‘crisis’ bestempeld kan worden.

 

Hoe ik daarbij kom? Dat zit zo.

 

Het eerste wat wij mensen neigen te vergeten in tijden van crisis, is het realistische feit dat wij altijd een neutraal punt zijn in de triade van 1) gebeurtenis, 2) positief oordeel en 3) negatief oordeel. Wanneer je de kwantum fysische wetenschap erop naslaat, zie je dat een gebeurtenis op zich neutraal is. Alles is energie en energie is neutraal. WIJ zijn degenen die er een positieve of negatieve belading aan geven. Dat is waarom goeroes ons altijd vertellen dat we krachtiger zijn dan we denken…

 

De betekenis die we doorgaans aan het idee van een ‘crisis’ geven is dat het een heftige en intense ervaring is. Het woord ‘crisis’ komt van het Griekse woord krísis, met als neutrale betekenis ‘onderscheid, beslissing’ (de overige betekenissen die de Etymologiebank aangeeft omvatten een oordeel, dat is immers hoe wij gewend zijn naar woorden en gebeurtenissen te kijken). Mijn droom over de walvis was een onderscheidend moment in mijn leven, een crisis dus, en ik heb ervoor gekozen om daar een positieve betekenis aan te geven.

 

Iedere keer dat ik terug kwam op die droom, had ik er een ander perspectief op. Je zou kunnen zeggen dat ik mijn eigen versie heb gecreëerd van de bekende parabel van de Blind men and an elephant. Een logische constatering is dat ik mij iedere keer op een ander punt in mijn leven bevond, en daarmee met andere gedachten naar de droom keek.

 

Ik ben een neutraal punt en geef iets/iemand een betekenis op basis van de overtuigingen die ik in het moment als waarheid beleef.

 

Tien jaar na de walvis-droom, kleven er dus meerdere betekenissen en waarheden aan. Maakt dat die droom minder waar of waardevol? Nee, integendeel! Het maakt mij rijker aan inzichten. Inzichten die mij eraan herinneren dat iedere gebeurtenis op vele manieren te benaderen is en dat ik, als neutraal punt, mag KIEZEN welke betekenis ik eraan geef. Een keuze die zich doorvertaald in mijn handelingen en die weerspiegelt wordt in de wereld om mij heen. Gelijk het water de omvang van mijn walvis-zijn weerspiegelde.

 

Sterker nog, voor mij is de werkelijkheid een droom en droom ik over hoe ik de werkelijkheid vorm geef. Hoe dat precies werkt, vertel ik je graag een andere keer.

 

Iedere crisis aan jou de keuze.

 

Droom zacht,
Pauline

 

 

 

Foto door Andre Estevez via Pexels

...Social Media Shaman... Your guide for finding your best Self on- and offline... ...Writing is how I express the experiences of who I am and what I do...
Post By Pauline Siebers
pauline